Leo Bengtsson i nożowy dramat przed meczem z Benfiką
Trzy wieczory przed spotkaniem Ligi Europy z Benfiką Leo Bengtsson upuścił nóż prosto na palec u stopy. Krew tryskała, ból był nie do zniesienia, a on i tak pojechał na mecz – i strzelił gola.
Kuchenny wypadek o wpół do jedenastej wieczorem, krew na podłodze i telefon do lekarza klubowego – tak wyglądał wieczór Leo Bengtssona trzy dni przed występem Lecha Poznań przeciwko Benfice w Lidze Europy.
Szwedzki skrzydłowy opowiedział o całym zajściu podczas wizyty w podcaście „Bollklubben”. „Udało mi się wbić nóż prosto w palec u stopy. Był kompletny chaos – byłem sam w domu, była 22:30, a krew po prostu tryskała” – relacjonował Bengtsson. Skończyło się na telefonie do lekarza drużyny, który siedział już w domu z rodziną. Medyk musiał podjechać do apteki po plastry i taśmę, a pół godziny później był już u piłkarza i opanował krwawienie.
Najgorsze przyszło następnego ranka. „Obudziłem się z niesamowitym bólem. Chyba zabandażowaliśmy za mocno. Pomyślałem, że nie ma szans na grę, i pojechałem do szpitala” – przyznał 28-latek. Lekarze zdołali jednak opanować sytuację na tyle, że Bengtsson dołączył do kadry meczowej.
Lech przegrał z Benfiką 1:3, ale Bengtsson, który wszedł z ławki, zdobył honorową bramkę. Zaraz po trafieniu ułożył dłonie przed ustami, naśladując charakterystyczną cieszynkę Viktora Gyökeresa ze Sportingu. „Napisałem przed meczem w grupowym czacie, w którym jest Viktor, i zapytałem, czy powinienem wykonać ten gest. Wszyscy odpisali, że muszę to zrobić” – opowiadał ze śmiechem. „Strzeliłem gola przy stanie 0:2 i pomyślałem, że nie mogę powiedzieć jednego, a zrobić co innego.” Od razu dodał, że po obejrzeniu powtórki sam widzi, ile pracy wymaga jeszcze opanowanie tego gestu.
Gyökeres odniósł się później do sytuacji z humorem – przyznał, że nie był pewien, czy kolega mówi poważnie, ale cała sprawa go rozbawiła. Zażartował, że gest jest zastrzeżony jako znak towarowy i tym razem wybaczy, lecz Bengtsson nie powinien tego powtarzać.
Bengtsson trafił do Lecha latem 2025 roku z cypryjskiego Arisu Limassol i szybko wywalczył miejsce w składzie. Już w pierwszym sezonie pomógł drużynie zdobyć mistrzostwo Polski, dopisując trzeci ligowy tytuł w trzecim kraju – wcześniej sięgał po złoto z Häcken w Szwecji i z Arisem na Cyprze. W bieżących rozgrywkach Ligi Europy ma na koncie dwa trafienia w czterech występach. Po zdobyciu tytułu w Polsce żartobliwie zapowiedział w rozmowie z „Aftonbladet”, że rusza w pogoń za Zlatanem Ibrahimoviciem, który zdobywał mistrzostwa w czterech państwach.
Gdy przychodził do Poznania, część polskich mediów widziała w nim głównie zmiennika. Bengtsson podkreślał, że nie zamierzał się z taką rolą godzić. Jasny plan trenera Nielsa Frederiksena pomógł mu szybko odnaleźć się w zespole, a kibice Kolejorza przyjęli go na tyle ciepło, że w jednym z klubowych wywiadów obiecał im: „Dam kibicom powody, by skandowali moje nazwisko”. Bramka zdobyta z obolałym palcem u stopy w meczu z Benfiką była chyba jednym z takich powodów.